Wydrukuj tę stronę

Miłosierne usta

pobierz tekst:  (pdf)  (doc)
pobierz filmik:   (mp4)
zamiast filmiku  można  pobrać  pokaz  w programie Power Point 



Droga krzyżowa: Miłosierne usta

1. Przed rozpoczęciem Drogi krzyżowej należy:
    -  ustawić w widocznym miejscu obraz Bożego Miłosierdzia a obok niego (przed nim) mały stolik.
    - przygotować rzutnik do wyświetlenia filmiku lub pokazu w programie Power Point;
    - wykonać z pudełka „Skarbiec Dobrych Słów”. Powinno to być zamknięte pudełko z otworem do wrzucania karteczek, które dzieci będą pisać. „Skarbiec” powinien być piękny, przypominać kosztowną szkatułę. Można go okleić np. złotym papierem i ozdobić czymś, co będzie imitować bogate zdobienie (np. cekiny, korale…). Koniecznie trzeba na nim umieścić ozdobny napis: „Skarbiec Dobrych Słów”, a na górnej ściance (obok otworu do wrzucania karteczek, który nie musi być na środku ścianki) słowa z Ewangelii:
Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta Łk 6,45)”.
    - wybrać dwoje (najlepiej chłopca i dziewczynkę) wyraźnie, głośno i wolno czytających dzieci do czytania rozważań przy kolejnych stacjach.
    - wybrać dziecko, które przy modlitwie na zakończenie adoracji położy przed obrazem Bożego Miłosierdzia „Skarbiec Dobrych Słów”.

2. Przed rozpoczęciem drogi krzyżowej dzieci oglądają krótki filmik (lub pokaz). Bezpośrednio po zakończeniu filmiku lub pokazu (już bez komentarza) rozpoczyna się Droga krzyżowa.

3. Stacje Drogi krzyżowej zapowiada, pierwszą część aklamacji czyta (jeśli nie jest ona śpiewana) i modlitwę: Któryś za nas… rozpoczyna prowadzący. Dzieci czytają tylko rozważanie.

4. W czasie każdej stacji Drogi krzyżowej jest miejsce na kilka sekund ciszy w czasie które dzieci w myśli powtarzają ostatnie zdanie rozważania. Pomocą dla dzieci może być wyświetlanie na ekranie tego zdania w czasie tych kilku sekund ciszy (zawsze po jego przeczytaniu przez dziecko, a nie w czasie czytania). Dzieci mniej uważne mogą wówczas zdanie przeczytać.

5. Wyjaśnić dzieciom po zakończeniu Drogi krzyżowej, że do Wielkiego Piątku mogą codziennie do „Skarbca Dobrych Słów” wrzucać karteczki ze słowami przebaczenia innym, podziękowania koleżankom, kolegom, rodzicom, nauczycielom za konkretną rzecz, słowami dobrymi, którymi udało im się zastąpić słowa złe, które dotychczas były ich nawykiem, opis pracy nad sobą by nie skłamać, przyznać się do winy, powiedzieć prawdę itp. Oczywiście karteczki podpisujemy tylko imieniem. W Wielki Piątek ten „Skarbiec” zostanie położony przy grobie Pana Jezusa.

Wstęp

Ksiądz: Panie Jezu, Ty powiedziałeś, że „dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta”. Twoje usta zawsze wypowiadały dobre słowa, przebaczające, pełne miłości. Nasze często ranią, zabijają wiarę w siebie, nadzieję, radość. Aby temu zaradzić, Ty sam, w sakramencie Chrztu świętego, zamieszkałeś w nas i zjednoczyłeś się z nami tak, że staliśmy się dziećmi Bożymi. W naszych sercach umieściłeś „Skarbiec Dobrych Słów”. Chcemy iść Twoją krzyżową drogą, aby uczyć się od Ciebie ten „Skarbiec” otwierać i skarbami, które Ty w nas złożyłeś obdarowywać innych. By Ci za te skarby dziękować.

Stacja I - Pan Jezus na śmierć skazany

Aklamacja:
Ksiądz: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju
Odnajduję źródło mojego pokoju.
W ciszy jest Golgota mego serca pusta…
Milczą – wybaczyły
                                    …Miłosierne Usta.


Dziecko 1: Tłum krzyczy: „Na krzyż z Nim!” Piłat wątpi i pyta: Cóż to jest prawda?". I z lęku o siebie wypowiada słowa będące dla Ciebie, Panie Jezu, wyrokiem śmierci. A Ty w tym wyroku słyszysz wszystkie wypowiadane przez nas słowa kłamstwa, słowa fałszywe, tchórzliwie potwierdzające nieprawdę. I w ciszy powtarzasz słowa przebaczenia.
Dziecko 2: Panie Jezu na śmierć skazany, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas odważnie mówić prawdę.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja II – Pan Jezus bierze krzyż na swoje ramiona

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Na poranione od biczowania ramiona żołnierze wkładają ciężki, trudny do udźwignięcia, krzyż. Bierzesz go, Panie Jezu, z miłością, bo w nim poniesiesz na Golgotę wszystkie wypowiadane przez nas słowa zimne i brutalne, podyktowane lenistwem i niechęcią.
Dziecko 2: Panie Jezu biorący krzyż na swoje ramiona, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas wypowiadać słowa ciepłe i serdeczne.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja III – Pan Jezus upada pod krzyżem po raz pierwszy

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Ciernie wbijają się w głowę. Poranione stopy potykają się o wystające kamienie. Oczy zalewa pot i krew. Brakuje sił. Upadasz Panie Jezu. Gdy ciężar krzyża przygniata Cię do ziemi, słyszysz krzyki żołnierzy, śmiech i złośliwe uwagi przechodniów. I słyszysz wszystkie nasze krzywdzące innych słowa. I przebaczasz.
Dziecko 2: Panie Jezu upadający pod krzyżem, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas wypowiadać słowa dobre, broniące skrzywdzonych.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja IV – Pan Jezus spotyka swoją Matkę

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Serce Matki i serce Syna rozumieją się bez słów. Ich spojrzenia mówią więcej niż mogą wypowiedzieć wargi. Maryja swoim spojrzeniem obejmuje wszystkie cierpiące dzieci. A Ty, Panie Jezu, patrząc z miłością na swoją Mamę, przebaczasz nam wszystkie egoistyczne, niegrzeczne słowa, sprawiające ból naszym rodzicom.
Dziecko 2: Panie Jezu, spotykający, w drodze na Golgotę, swoją Mamę, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas słów serdecznych, pełnych wdzięczności.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja V – Pan Jezus przyjmuje pomoc Szymona

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Żołnierzom rzymskim nie wolno było dopuścić, aby Skazaniec zmarł w drodze na Golgotę. Kazali więc Szymonowi z Cyreny nieść Twój krzyż, Panie Jezu. Przyjmujesz tę przymuszoną pomoc i przebaczasz nam wszystkie słowa pełne obojętności  na potrzeby innych. 
Dziecko 2: Panie Jezu przyjmujący pomoc Szymona, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas słów pełnych zatroskania o drugiego człowieka.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja VI – Pan Jezus przyjmuje pomoc Weroniki

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Trzeba się było przecisnąć przez pełen złości tłum i ominąć prowadzących Skazańca na Golgotę żołnierzy. Weronika nie cofnęła się. Delikatnie otartła Twoją twarz, Panie Jezu, z potu, krwi i kurzu. Przyjmujesz z wdzięcznością ten gest miłości i przebaczasz wypowiadane przez nas słowa brutalne i złośliwe.
Dziecko 2: Panie Jezu przyjmujący pomoc Weroniki, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas wypowiadać słowa pełne delikatności i zrozumienia.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja VII – Pan Jezus upada po raz drugi

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Wyczerpanie i ból krwawiących ran sprawiają, że upadasz, Panie Jezu, po raz drugi. Z twarzą zanurzoną w prochu ziemi słyszysz krzyk żołnierzy zmuszających Cię do powstania. I słyszysz wszystkie, wypowiadane przez nas, słowa raniące innych, przykre, sprawiające ból. Twoje opuchnięte wargi cichutko szepcą słowa przebaczenia.
Dziecko 2: Panie Jezu upadający pod krzyżem, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas słów, które podnoszą na duchu, pomagają innym przezwyciężać trudności.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja VIII – Pan Jezus pociesza płaczące niewiasty

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Płacz kobiet, które stoją obok drogi przyjmujesz, Panie Jezu, jako wyraz litości i współczucia. I nie przechodzisz obojętnie. Podchodzisz do nich i z nimi rozmawiasz. Bo w ich płaczu słyszysz wszystkie wypowiadane przez nas słowa nieszczere, obłudne, dające nam poczucie wyższości nad innymi.
Dziecko 2: Panie Jezu rozmawiający z niewiastami, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas mówić zawsze szczerze i przyjaźnie.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja IX – Pan Jezus po raz trzeci upada

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Podejście na Golgotę stawało się coraz bardziej strome i kamieniste. A sił miałeś, Panie Jezu, coraz mniej. Upadłeś i wydawało się, że już nie powstaniesz. W krzyku i złości żołnierzy, usiłujących Cię podnieść, słyszałeś wszystkie wypowiadane przez nas słowa okrutne, bezlitosne, pozbawiające nadziei. I powstałeś, szepcąc w ciszy słowa przebaczenia.
Dziecko 2: Panie Jezu kolejny raz upadający pod krzyżem, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas wypowiadać słowa niosące nadzieję.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja X – Pan Jezus zostaje z szat obnażony

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Ból przy obnażaniu z szat jest nie do zniesienia. Zostają otwarte na nowo wszystkie rany. Ale jeszcze większy ból sprawia Ci, Panie Jezu to, że stajesz obnażony wobec tłumu gapiów. W ich kpinie i śmiechu słyszysz wszystkie wypowiadane przez nas bezwstydne, brzydkie, wulgarne słowa i żarty. I przebaczasz.
Dziecko 2: Panie Jezu z szat obnażony, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas mówić pięknie, taktownie, mądrze.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XI – Pan Jezus zostaje przybity do krzyża

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Milczą usta wykrzywione bólem, gdy w ręce i nogi kaci wbijają gwoździe. W ciszy Golgoty słychać stuk młota i krótkie, obojętne komendy żołnierzy. W tej ciszy wypełnionej okrucieństwem krzyżowania dodatkowy ból sprawia Ci, Panie Jezu, każde nasze milczenie, gdy należy odważnie sprzeciwić się złu.
Dziecko 2: Panie Jezu przybity do krzyża, dziękujemy Ci za wszystkich, którzy uczą nas odważnie i rozważnie stawać w obronie dobra.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XII – Pan Jezus umiera na krzyżu

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Postawiono krzyż. Pozostało tylko czekać na śmierć skazańca. W tym czasie, najokrutniejszego z możliwych, konania dokonujesz, Panie Jezu, dzieła największego z możliwych - dzieła odkupienia. Otwierasz nam niebo. Wołasz do Ojca niebieskiego: „Przebacz im, bo nie wiedzą co czynią!”. Przebacz im, bo nie wiedzą, co mówią, wypowiadając słowa, które sądzą innych.
Dziecko 2: Panie Jezu umierający na krzyżu, dziękujemy Ci za tych, którzy nam przebaczają i uczą nas przebaczać.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XIII – Ciało Pana Jezusa zostaje oddane Maryi

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Opustoszała Golgota. Pozostali najbliżsi. Zdjęli z krzyża Twoje ciało, Panie Jezu, i delikatnie złożyli w ręce Maryi. A Ona, wpatrzona w Syna, słyszy płacz matek pielęgnujących chore i kalekie dzieci. I w imieniu Jezusa przebacza nam wszystkie słowa poniżające, pozbawione szacunku i zrozumienia, które powiedzieliśmy lub pomyśleliśmy widząc osoby stare, chore, kalekie.
Dziecko 2: Maryjo, tuląca martwe ciało Syna, dziękujemy Ci za tych, którzy uczą nas słów pełnych szacunku i wyrozumiałości.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XIV – Ciało Pana Jezusa zostaje złożone w grobie

K: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
W: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Jezu – milczysz, słucham i w Twoim spokoju …

Dziecko 1: Najbliżsi złożyli Twoje ciało, Panie Jezu, w grobie. Zabierasz do tego grobu wszystkie nasze słowa pełne smutku i zwątpienia, słowa przygnębiające. Bo trzeciego dnia, gdy zmartwychwstaniesz, Twój grób stanie się źródłem nadziei i radości.
Dziecko 2: Panie Jezu, Zmartwychwstały Królu wieków, dziękujemy Ci za każde słowa rozgrzeszenia w Sakramencie Pokuty.
Wszyscy powtarzają po cichu ostatnie zdanie.

Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Zakończenie

Ksiądz: Panie Jezu, nauczyłeś nas w tej Drodze krzyżowej, że miłosierne usta, to te, które przebaczają. Pomóż nam przebaczać każde złe słowo, które ktoś powie do nas i ucz nas ciągle na nowo wydobywać ze skarbca naszego serca słowa dobre, mądre, ciepłe, serdeczne, delikatne, pełne wdzięczności, przyjazne, niosące nadzieję, radosne, zatroskane o innych, pełne szacunku, piękne i prawe. Ucz nas mówić zawsze prawdę. Tobie, który pozostałeś z nami w białym okruchu Chleba, w Najświętszej Eucharystii, chcemy teraz, w cichej modlitwie, ofiarować nasze usta. Czyń je Jezu miłosiernymi na wzór Twoich miłosiernych Ust.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Pieśń i wystawienie Najświętszego Sakramentu

Ksiądz: Panie Jezu, powiedziałeś nam na Twojej krzyżowej drodze, jakie słowa, które wypowiadamy, Tobie się nie podobają, ranią Ciebie i naszych rodziców, bliskich, nauczycieli w szkole, koleżanki i kolegów. My także wiele razy zostaliśmy zranieni złymi słowami innych. Pomóż nam przebaczyć. Oddajemy Ci nasze usta. Czyń je miłosiernymi.

5-7 minut adoracji w ciszy

Ksiądz: Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za dar Twoich miłosiernych, zawsze przebaczających Ust. Dziękujemy Ci za tych, którzy pomagają nam być coraz lepszymi. Dziękujemy Ci za dar sakramentu pokuty. Przed obrazem Twojego Miłosierdzia stawiamy „Skarbiec Dobrych Słów”. Będziemy wrzucać do Niego wszystkie dobre słowa, które uda nam się powiedzieć zamiast tych złych, niemiłych, niegrzecznych, nieprawdziwych. Złożymy je w Wielki Piątek przy Twoim grobie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Wyznaczone wcześniej dziecko przynosi „Skarbiec” i stawia we wskazanym  miejscu.

Pieśń i zakończenie adoracji.

Przed opuszczeniem kościoła osoba prowadząca Drogę krzyżową dokładnie wyjaśnia dzieciom po co został postawiony „Skarbiec Dobrych Słów” i zachęca je do pracy nad sobą.

Rozważania przygotowała Krystyna Karkowska