Wydrukuj tę stronę

z bł. Laurą i bł. Jose

 

pobierz: pdf doc
pobierz zdjęcia: pdf doc
pobierz prezentację na rzutnik: ppt

 

DROGA KRZYŻOWA 
Z bł. José i bł. Laurą


 

Uczestnicy:
Kapłan, Mama, Dziecko (uczestniczy w scence i czyta część drugą każdego rozważania przy kolejnych stacjach), dziewczynka – lektor (czyta część pierwszą część rozważań przy stacjach związanych z bł. Laurą), chłopiec – lektor (czyta część pierwszą rozważań przy stacjach związanych z Jose), wierni.

Należy przygotować
:

- projektor wyświetlający zdjęcia bł. José i bł. Laury lub sztaluga, na której wybrane dziecko stawia odpowiednie zdjęcie, na tyle duże, aby było dobrze widoczne dla wszystkich,
- bezprzewodowe mikrofony,
- kartki z wydrukowanymi fragmentami wspomnień bł. José i bł. Laury,
- krzyż, ustawiony w widocznym miejscu (przed ołtarzem),
- przed krzyżem flakon na kwiaty tak ustawiony, aby był dobrze widoczny dla wszystkich dzieci)
- 15 kwiatów (dla 14 dzieci i dla Dziecka),
- ławeczki lub krzesła przed krzyżem dla dzieci, które przyniosły kwiaty.

Drogę Krzyżową można poprzedzić scenką, w której uczestniczą Mama oraz Dziecko. Czternaścioro wybranych dzieci zajmuje miejsca siedzące lub stojące – jedno przed każdą
ze stacji drogi krzyżowej, w rekach trzymają kwiaty. Kolejno każde z dzieci, po przeczytaniu rozważań przy stacji obok której stoi, podchodzi w ciszy do Krzyża i wkłada kwiat do wazonu, po czym zajmuje miejsce na jednej z pustych ławek (zarezerwowanych dla 14 dzieci) tuż przed Krzyżem – nie wraca na poprzednie miejsce. Po włożeniu kwiatu, w czasie, gdy dziecko zajmuje swoje miejsce, wszyscy powtarzają zadanie-modlitwę: Do nieba chcę pójść razem z Tobą Jezu. Dzieciom łatwiej będzie powtórzyć zdanie, gdy w odpowiedniej chwili zostanie ono wyświetlone (jeśli jest taka możliwość) na ekranie.

Scenka poprzedzająca drogę krzyżową

Przed ołtarzem, po jednej z jego stron, znajduje się stolik. Na nim leży album ze zdjęciami oraz modlitewnik. Obok stoi flakon, a w nim czerwona róża. Przy stoliku stoją dwa krzesła. Bocznym wejściem przed ołtarz wchodzi Dziecko. Zwraca się do osoby, która pozostała w bocznym przejściu:

- Dobrze, mamo, zaraz ci przyniosę.

 Podchodzi do stolika zabiera modlitewnik, zamierza odejść. Wraca. Zostawia książeczkę. Sięga po album. Siada na krześle i zaczyna go przeglądać. Uśmiecha się, wertując kolejne strony, nagle coś wyraźnie je zaciekawia, patrzy z uwagą i skupieniem. Wchodzi mama.

- Jeszcze tu jesteś?  Przecież mamy wychodzić, zapomniałeś?

Podchodzi do dziecka, które robi jej miejsce.

 - Mamo, oglądałem twój album ze zdjęciami z dzieciństwa i wśród zdjęć znalazłem te.
Jest też kilka fragmentów z gazet i twoje notatki. Zacząłem czytać i … Mamo, kim oni są?
- To błogosławieni José i Laura. Kiedy byłam w twoim wieku lubiłam zbierać informacje
o nich i o innych świętych. Cieszę się, że to znalazłeś.

- No dobrze, mamo, ale kim oni są? Tu jest napisane, że bardzo cierpieli.

- To prawda, cierpieli dla Jezusa, dla swoich najbliższych. Nieśli świadectwo… W moich czasach ich postawa, zarówno Laury, jak i José, dodawała ludziom odwagi, choć oboje inaczej działali na chwałę Pana.

José urodził się w czasach, kiedy Kościół katolicki w Meksyku był prześladowany przez ówczesny rząd. Budynki kościelne zamykano, niektóre zamieniano w stajnie, więzienia lub niszczono. Krzyże i obrazy religijne były zakazane nawet w domach prywatnych, a używanie słowa „Bóg” w mowie codziennej było przestępstwem. Na wielu obszarach wybuchały walki, ponieważ ludność nie chciała zakceptować zakazu. Powstała wtedy armia pod nazwą Cristeros z okrzykiem bojowym: Niech żyje Chrystus Król!”[1].

- A Laura?

Laura, zmartwiona postępowaniem mamy, która żyła bez ślubu z mężczyzną, poświęciła Bogu to, co najcenniejsze, własne życie. „Myśl o Bogu pomagała jej, pocieszała ją i towarzyszyła jej wszędzie, gdziekolwiek się znalazła, w szkole czy na podwórku”[2].

Chcesz dowiedzieć się o nich czegoś więcej? - Dziecko ochoczo kiwa głową. – Więc chodźmy. Na drogę krzyżową. I… weź tę różę. Ona jest znakiem takiej miłości, która wymaga odwagi, takiej odwagi na co dzień. Dziecko bierze kwiat.

Mama i dziecko zajmują miejsce w pierwszej ławce.   

Wstęp

Śpiew: 
1.Pod Twym krzyżem klękam, Panie,
widzę Cię…
Nic mi Ciebie nie przysłoni
kiedy wiem,
że Twa miłość to sprawiła
i Ty sam
- na świętości dar odpowiedź
dać dziś mam.

Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

2. Twoim darem i Twą łaską
to, co mam…
Na ramiona, choć nie umiem,
wezmę sam
to, co dzisiaj, Święty Panie
dla mnie masz
Święty, Święty – wołam widząc
Twoją twarz.

Ref.

3. W Twoich świętych,  Święty Boże,
widzę Cię…
Z nimi razem pragnę wielbić
Imię Twe.
Adorując krzyż Twój ruszę
Z Tobą dziś.
Twoi święci mi pomogą
z Tobą iść.

Ref.

Kapłan: Panie Jezu, Tobie swoje życie oddali błogosławieni José Luis i Laura. Mieli zaledwie kilkanaście lat w chwili śmierci… Dziś zadziwiają nas ich odwaga i męstwo, wierność wobec Bożego Słowa, niezłomność charakteru. Pragniemy jak oni składać Ci kwiaty naszej codziennej odwagi. Odwagi do świętości, do życia według Bożych przykazań, odwagi
do bycia sobą zgodnie z Twoją wolą.

Stacja I – Pan Jezus na śmierć skazany 
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie José)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Chłopiec: Czternastoletni José Luis zdał sobie sprawę, że nie może już dłużej bezczynnie przyglądać się atakom na Kościół. Poprosił Rodziców, by pozwolili mu przyłączyć się do Cristeros, przekonywał ich: „Nigdy nie było łatwiej dostać się do nieba niż teraz”.

Dziecko: Jezu, skazany na śmierć, napełnij me serce odwagą. W moim życiu także zdarzają się chwile, kiedy powinienem bronić Twojego imienia. Czasami tego nie robię, wstydzę się, boję się śmiechu kolegów. José uczy mnie, że droga do Ciebie jest najważniejsza, nawet jeżeli inni nią nie idą.  Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko I wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu.
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy:
Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja II – Pan Jezus bierze krzyż na swe ramiona
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Laury)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Dziewczynka: Dziewczynka zauważała, że matka nie przyjmuje Komunii świętej, sprawiało jej to przykrość. Zauważała też, że jej mama nie jest szczęśliwa. Odtąd do swoich regularnych modlitw, odprawianych przed Najświętszym Sakramentem, dodawała prośbę: „Jezu, chciałabym, żeby mama lepiej Cię poznała i odkryła szczęście”.

Dziecko: Jezu, który bierzesz krzyż, wokół mnie jest tyle osób, które bardzo kocham: mama, tata, rodzeństwo, dziadkowie, jest też pani nauczycielka. Jednak w modlitwie najczęściej pamiętam o sobie… Laura uczy mnie, że obok jest drugi człowiek, za niego także powinienem się modlić. O nim także powinienem myśleć w drodze do nieba. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko II wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja III – Pan Jezus po raz pierwszy upada
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie José)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Chłopiec: Droga Mamo!
Dzisiaj podczas bitwy zostałem schwytany i uwięziony. Myślę, że teraz przyszedł czas na śmierć. Ale to w ogóle nie ma znaczenia, Mamo. Proszę, przyjmij wolę Boga. Umieram szczęśliwy, ponieważ umieram na polu walki obok naszego Pana.

Dziecko: Jezu, który upadasz pod krzyżem, w swoich najtrudniejszych chwilach pragnę pamiętać, że Ty jesteś ze mną. Tobie chcę oddawać wszystkie moje małe potknięcia i upadki. Moje złe oceny, kłótnie, choroby. José uczy mnie, że śmierć także może być piękna, jeśli jest dla Ciebie.  
Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko III wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy:
Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja IV - Pan Jezus spotyka Matkę swoją
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Laury)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Dziewczynka: Sytuacja matki sprawiała Laurze wiele bólu. Dziewczynka cierpiała w tajemnicy swego serca. Zdarzyło jej się nawet zemdleć na lekcji religii, gdy usłyszała, że ci, którzy żyją bez związku małżeńskiego, popełniają grzech ciężki. A przecież tak właśnie żyła jej mama! Pewnego dnia podjęła śmiałą decyzję, że ofiaruje za matkę swoje życie. Przyjmie dobrowolnie śmierć za jej zbawienie. Poprosiła o zgodę spowiednika.

Dziecko: Jezu, który spotykasz swoją Matkę, moi rodzice są dla mnie najważniejsi, dbają o mnie, starają się mnie dobrze wychować. Chcę o nich dla Ciebie zawsze pamiętać w modlitwie, nawet wtedy, gdy się pokłócimy, gdy będziemy na siebie źli. Zwłaszcza wtedy. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko IV wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja V – Pan Jezus przyjmuje przymuszoną pomoc Szymona
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie José)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Chłopiec: José został uwięziony w tej części świątyni, w której kiedyś udzielano chrztów. Było tam zakratowane okno, wychodzące na ulicę, przez które można było usłyszeć, jak José Luis śpiewa: „Do nieba, do nieba, do nieba chcę pójść”. Jego przyjaciele odwiedzali go i podawali mu przez kraty jedzenie.

Dziecko: Jezu, który przyjmujesz przymuszoną pomoc, dziękuję Ci za każdą trudną chwilę w moim życiu, za każdy smutek i cierpienie, także to niewielkie. José uczy mnie, że każdy moment jest dobry, by głosić Twoją chwałę i śpiewać na twoją cześć. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko V wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…


Stacja VIPan Jezus przyjmuje ochotną pomoc Weroniki
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Laury)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Dziewczynka: W skrytości marzyła o życiu zakonnym. Zafascynowana była pełną poświęcenia pracą sióstr. Spowiednika prosiła, aby modlił się o to, by mogła powiększyć szeregi Salezjanek. Mądry kapłan przyznał, że to jej pragnienie uważa za głos prawdziwego powołania.

Dziecko: Jezu, który przyjmujesz ochotną pomoc, przyszłość jest tak daleka, odległa i dorosła. Nie myślę o niej, ważna jest przecież zabawa i to, co robić będę dzisiaj. Laura uczy mnie, że zawsze powinienem o Tobie pamiętać, że swoje życie powinienem Tobie powierzać. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko VI wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja VII – Pan Jezus po raz drugi upada
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Jose)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Chłopiec: W niewoli José był bity, głodzony, pozbawiany snu, na co wciąż odpowiadał coraz gorętszą i żarliwszą modlitwą. Gdy go straszono lub zadawano mu ból, mówił: „Wolę umrzeć, niż zdradzić Chrystusa i swój kraj”.

Dziecko: Jezu, który upadasz pod krzyżem, teraz także ludzie, którzy wierzą w Ciebie, są prześladowani i umierają z Twoim imieniem na ustach. Polscy zakonnicy zostali na misji w Afryce, mimo zagrożenia własnego życia. W modlitwie pragnę pamiętać o ich odwadze i męstwie. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko VII wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy:
Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja VIII – Pan Jezus poucza płaczące niewiasty
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Laury)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Dziewczynka
: W swoim notesie zapisała „trzy postanowienia”, które zachowały się do dziś.
„Po pierwsze: o mój Boże, chcę Cię kochać przez całe życie; dlatego oddaję Ci duszę, serce i całą siebie.
Po drugie: Wolę raczej umrzeć niż obrazić Cię grzechem: dlatego chcę wyrzec się wszystkiego, co mogłoby mnie od Ciebie oddalić.
Po trzecie: Postanawiam, na ile mnie stać, zrobić wszystko, abyś był znany i kochany; postanawiam też wynagradzać obrazę, jaka Cię spotyka każdego dnia od ludzi, zwłaszcza od osób z mojej rodziny.
Boże mój, daj mi życie naznaczone miłością, umartwieniem, ofiarą”.

Dziecko: Jezu, który pouczasz, w modlitwie często Ci coś obiecuję: pracę nad sobą i swoim zachowaniem, że będę dobrym synem dla moich rodziców, że nie będę im robił przykrości. Zdarza się, że nie dotrzymuję podjętych postanowień, bo o nich zapominam lub po prostu mi się nie chce. Laura uczy mnie wywiązywać się ze swoich postanowień. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko VIII wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja IX – Pan Jezus po raz trzeci upada
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie José)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Chłopiec: W kościele, w którym więziony był José, trzymano koguty do walki. Gdy chłopiec zauważył je w pobliżu ołtarza, pozbył się ptaków, głośno krzycząc: „To nie jest gospodarstwo rolne! To jest dom Boży!”

Dziecko: Jezu, który upadasz pod krzyżem, czasami źle zachowuję się w kościele, rozmawiam z kolegami, chichotam, patrzę na innych zamiast skupić się na rozmowie z Tobą. José uczy mnie szacunku wobec Ciebie i Twojego domu. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko IX wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja X – Pan Jezus z szat obnażony
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Laury)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew: Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Dziewczynka: Ostatnie dni przed śmiercią Laura spędziła w łóżku, blada i osłabiona chorobą. Była przy niej mama, nieświadoma poświęcenia córki, i młodsza siostra. W tak trudnej dla niej sytuacji nadal potrafiła ostro sprzeciwić się żądaniom mężczyzny, z którym była jej matka. Odmówiła powrotu do jego domu. Nie zgodziła się także na jego pobyt w wynajmowanym przez mamę lokalu. „Jeżeli on zostanie, ja wyjdę” i, nie czekając na odpowiedź, opuściła chatę. Została za to dotkliwie pobita.

Dziecko X: Jezu, który jesteś obnażony, jest tyle zła, które dzieje się tuż obok mnie; koleżanka cicho skarży się, że jest głodna, ktoś kogoś wyśmiewa i pokazuje placami, ktoś kogoś bije lub obgaduje. To zło, na które mogę reagować. Proszę Cię, Panie, o odwagę do czynienia dobra. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko X wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XI – Pan Jezus do krzyża przybity
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie José)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Chłopiec: Zdarto mu skórę z nóg. Związano ręce. Zmuszono do przejścia długiej, kamienistej drogi z kościoła na cmentarz, gdzie miał zostać stracony. Chłopiec ledwo powłóczył nogami, po drodze upadał, płakał i skręcał się z bólu. Towarzyszyła mu niewielka grupa przyjaciół i krewnych. Była także jego mama. Mimo ogromnego bólu, José wciąż powtarzał: „Niech żyje Chrystus Król! Niech żyje Matka Boża z Guadalupe!”. Żołnierze od czasu do czasu zatrzymywali go i mówili: „Jeśli powiesz <Śmierć Chrystusowi Królowi>, puścimy cię”. Ale odpowiedź była zawsze ta sama: „Niech żyje Chrystus Król”.

Dziecko XI: Jezu, który zostałeś przybity do krzyża, zdarza mi się, że narzekam na zbyt trudne zadanie, na nadmiar obowiązków, bo przecież tyle rzeczy się ode mnie chce w szkole i w domu. Czasami się poddaję, bo nie mam już siły. José uczy mnie wytrwałości i wiary, mocnej, niezłomnej, w Ciebie Panie. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko XI wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XII – Pan Jezus na krzyżu umiera
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Laury)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Dziewczynka: Laura cierpiała, pozostając pod opieką matki i zakonnic. W końcu wyjawiła matce swój sekret: „Mamo, ja umieram, ale jestem szczęśliwa, że oddałam za ciebie życie. Prosiłam o to naszego Pana”.

Dziecko: Jezu, który umierasz na krzyżu, Laura uczy mnie, jak przemieniać cierpienie w miłość ku Tobie i drugiemu człowiekowi. Jak miłością przezwyciężać zło. Jej ofiara jaśnieje i ogrzewa serce, serce matki. Pragnę, by moja modlitwa równie mocno wspierała moją rodzinę. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko XII wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XIII – Pan Jezus zdjęty z krzyża
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie José)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Chłopiec: Na cmentarzu żołnierze zmusili José, by wykopał własny grób. Nalegali, by wyrzekł się wiary. Zanurzali głowę chłopca w studni, trzymając ją długo pod wodą. José był nieugięty, odmawiał poddania się. Przed śmiercią znalazł jeszcze siłę na to, by nakreślić na piasku znak krzyża i ostatni raz wyszeptać: „Niech żyje Chrystus Król i Matka Boża z Guadalupe!”

Dziecko: Jezu, złożony do grobu, krzyżyk z Twoim wizerunkiem noszę codziennie na szyi. Jest ze mną w czasie zakupów, gry w piłkę z kolegami, w szkole. Pragnę zawsze pamiętać o Twojej obecności przy mnie i wraz z José powtarzać: Niech żyje Chrystus Król!  Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko XIII wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Stacja XIV – Pan Jezus złożony do grobu
(Na ekranie lub na sztaludze pojawia się zdjęcie Laury)

Aklamacja
Ksiądz
: Klękam przed Tobą Jezu kochany,
Wszyscy: Uwielbiam Twoje najświętsze rany.

Śpiew:
Ref. Uwielbiony bądź,
gdy patrzę na Ciebie…
Ze świętymi chcę
uwielbiać Cię w Niebie.

Dziewczynka: Na grobie Laury wyryto napis: „Życie jej było poematem czystości, ofiary i miłości wobec matki”.

Dziecko: Najdroższy Panie Jezu, dziękuję Ci za świadectwo błogosławionej Laury. Dziękuję Ci za to, że odważnie o Tobie mówiła. Dziękuję Ci za to, że zgodziła się na cierpienie dla Ciebie, dla Twojej chwały za najbliższą swemu sercu osobę, mamę. Dziękuję za jej mężną drogę ku śmierci. Wraz z nią i José pragnę śpiewać: Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko XIV wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu
Wszyscy powtarzają ostatnie zdanie po cichu.
Wszyscy
: Któryś za nas cierpiał rany…

Zakończenie

Kapłan: Najdroższy Jezu, błogosławieni José i Laura są wzorem odwagi do życia w świętości, życia według Bożych przykazań. Pokazują nam, jak w chwilach trudnych i niebezpiecznych iść Twoją drogą, Panie, mimo bólu i ogromnego cierpienia. Potrzebujemy takich wzorów także teraz.    

Dziecko: Błogosławieni Lauro i José, dziękuję Wam za dzisiejsze spotkanie, dziękuję za wasze świadectwo, za wasze małe drogi ku świętości. Wspierajcie mnie w codziennych postanowieniach, napełniajcie odwagą, bym dzielnie znosił przeciwności i wiernie stał przy Chrystusie. Do nieba, do nieba chcę pójść razem z Tobą, Jezu.

Dziecko wkłada swój kwiat do wazonu i siada w wyznaczonym miejscu.

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Śpiew: Pieśń i wystawienie Najświętszego Sakramentu.

Kapłan: Najdroższy Jezu, pragnę, tak jak José, Laura, dzielnie i odważnie, iść wraz z Tobą przez życie, bronić Twojego imienia. Pragnę pamiętać w modlitwie o moich najbliższych
i wstawiać się za nimi u Ciebie.

5-7 minut modlitwy w ciszy.

Kapłan: Panie Jezu, wspomóż opuszczonych, samotnych, cierpiących. Im potrzebna jest odwaga Laury, by wypełniać Twoją wolę, oraz męstwo José, by nie zboczyć z Twojej drogi.

Pieśń na zakończenie adoracji.

 

Drogę krzyżową przygotowała Magdalena Napiórkowska

________________________________
[1] C. R. Ferreira, Młody męczennik. Błogosławiony José Luis Sánchez del Río, Kraków 2013

[2] Laura Vicuna, cyt. za. T. Sinko, Mój Patron. Laura Vicuna.