Wydrukuj tę stronę

Godzina święta - Ogrójec

 

3.1 – Ogrójec:
„Nie moja, ale Twoja wola niech się stanie”

Pobierz: DOC PDF

 

Śpiew na wystawienie: O zbawcza Hostio lub inny.

Chwila ciszy.

Wprowadzenie: „Jezus wziął ze sobą uczniów”

P: Bądź uwielbiony, nasz Panie i Zbawicielu! W ciągu minionych miesięcy dałeś nam łaskę duchowego wędrowania po tajemnicach Twego życia, które Kościół wyróżnił w różańcu świętym. Rozpoczęliśmy od tajemnic radosnych, a następnie przeżywaliśmy tajemnice światła. Poznawaliśmy Twoją miłość i miłosierdzie, Twoją wszechmoc i mądrość.

Dzisiejsze czuwanie ma dla nas szczególny charakter, gdyż rozważanie kolejnych tajemnic różańca doprowadziło nas do tajemnic bolesnych. Pierwszą z nich jest tajemnica Twojej modlitwy w Ogrójcu. Z niej zrodziła się praktyka Godziny świętej. Do niej nawiązujemy zawsze, gdy w pierwszy czwartek miesiąca klękamy przed Tobą. Zdajemy sobie sprawę, jak wielką łaską jest być blisko Ciebie, blisko Twego Serca, blisko tego, co przeżywasz. Taka bliskość jest darem, który otrzymujemy dzięki działaniu Ducha Świętego. Dlatego prosimy, aby On na nas zstąpił, aby obdarzył nas łaską modlitwy serca, modlitwy jednoczącej z Tobą.

Śpiew: Duchu Święty, przyjdź, niech wiara zagości lub inny.

 

Część I – „Czuwajcie ze Mną”

P: Umocnieni łaską Ducha Świętego pragniemy wsłuchać się w ewangeliczny opis wydarzeń, jakie dokonały się w Ogrójcu. Poszczególne części tego opisu będziemy poprzedzać wprowadzeniem, a kończyć modlitwą w ciszy.

L1: Jezus wraz z uczniami przechodzi z Wieczernika do Ogrodu Oliwnego:

L2: Z Ewangelii według św. Mateusza (26,30-35): „Po odśpiewaniu hymnu wyszli ku Górze Oliwnej. Wówczas Jezus rzekł do nich: «Wy wszyscy zwątpicie we Mnie tej nocy. Bo jest napisane: Uderzę pasterza, a rozproszą się owce stada. Lecz gdy powstanę, uprzedzę was do Galilei». Odpowiedział Mu Piotr: «Choćby wszyscy zwątpili w Ciebie, ja nigdy nie zwątpię». Jezus mu rzekł: «Zaprawdę, powiadam ci: Jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, trzy razy się Mnie wyprzesz». Na to Piotr: «Choćby mi przyszło umrzeć z Tobą, nie wyprę się Ciebie». Podobnie zapewniali wszyscy uczniowie”.

L3: Rozważamy rozmowę Jezusa z Apostołami, która według zapisu św. Mateusza odbyła się w drodze z Wieczernika do Ogrójca. W postawie uczniów widać ochoczego ducha. Zapewniali, że będą przy Jezusie trwali mimo wszelkich trudności i zagrożeń. Zapewne i my mamy podobne nastawienie. Chcemy być przy naszym Panu, pięknie się modlić i żyć tak, jak nas uczył. Życie jednak weryfikuje nasze postawy. Pomyślmy o tym w chwili ciszy.

Chwila ciszy.

L1: Jezus wraz z uczniami wchodzi do Ogrodu. Tam zatrzymuje się, daje uczniom wskazówki, zachęty i upomnienia. Sam zaś przeżywa niezwykłą modlitwę.

L2: Z Ewangelii według św. Mateusza (26,36-39): „Wtedy przyszedł Jezus z nimi do ogrodu, zwanego Getsemani, i rzekł do uczniów: «Usiądźcie tu, Ja tymczasem odejdę tam i będę się modlił». Wziąwszy z sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, począł się smucić i odczuwać trwogę. Wtedy rzekł do nich: «Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie ze Mną!». I odszedłszy nieco dalej, upadł na twarz i modlił się tymi słowami: «Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty».

L3: Rozważmy tę część opisu wydarzeń z Ogrójca. Jezus mówi, że Jego dusza jest smutna. Widzi całe zło świata, które ma wziąć na siebie. Ogląda w sercu niewdzięczność ludzi i odrzucenie, jakie dokona się na Golgocie i w całej historii ludzkości. Pragnie, aby uczniowie czuwali z Nim. W rozmowie z Ojcem wypowiada krótką, ale jakże ważną modlitwę. Chcemy ją powtarzać dziś i w każdej sytuacji życia: „Nie moja, ale Twoja wola niech się stanie”.

Chwila ciszy.

L1: Wysłuchajmy teraz opisu zachowania się uczniów Pana w Ogrójcu. Byli pełni zapału i gotowości trwania przy Mistrzu. Godzina słabości przyszła już w chwili modlitwy.

L2: Z Ewangelii według św. Mateusza (26,40-45): „Potem Jezus przyszedł do uczniów i zastał ich śpiących. Rzekł więc do Piotra: «Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale ciało słabe». Powtórnie odszedł i tak się modlił: «Ojcze mój, jeśli nie może ominąć Mnie ten kielich, i muszę go wypić, niech się stanie wola Twoja!» Potem przyszedł i znów zastał ich śpiących, bo oczy ich były senne. Zostawiwszy ich, odszedł znowu i modlił się po raz trzeci, powtarzając te same słowa. Potem wrócił do uczniów i rzekł do nich: «Śpicie jeszcze i odpoczywacie? A oto nadeszła godzina i Syn Człowieczy będzie wydany w ręce grzeszników»”.

L3: Trzykrotnie Jezus powtarza słowa modlitwy o gotowości wypełnienia do końca woli Ojca. Trzykrotnie też przychodzi do uczniów i stwierdza, że są senni. Zanim nastąpi trzykrotna zdrada Piotra, wszyscy uczniowie popełniają trzy razy ten sam błąd, a nawet grzech. Nie wypełniają słów Pana, który polecił im czuwać. Módlmy się w ciszy, abyśmy czuwali, aby nasza serce biło dla Niego i było przy Nim.

Chwila ciszy.

L1: Po zakończeniu modlitwy następuje zdrada Judasza i pojmanie Jezusa. Słuchamy tego opisu wpatrując się w świętą Hostię, a właściwie w Tego, który dla nas podjął tę mękę.

L2: Z Ewangelii według św. Mateusza (26,46-56): „Jezus powiedział: «Wstańcie, chodźmy! Oto blisko jest mój zdrajca». Gdy On jeszcze mówił, oto nadszedł Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim wielka zgraja z mieczami i kijami, od arcykapłanów i starszych ludu. Zdrajca zaś dał im taki znak: «Ten, którego pocałuję, to On; Jego pochwyćcie!» Zaraz też przystąpił do Jezusa, mówiąc: «Witaj Rabbi!» i pocałował Go. A Jezus rzekł do niego: «Przyjacielu, po coś przyszedł?» Wtedy podeszli, rzucili się na Jezusa i pochwycili Go. A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyciągnął rękę, dobył miecza i ugodziwszy sługę najwyższego kapłana odciął mu ucho. Wtedy Jezus rzekł do niego: «Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za miecz chwytają, od miecza giną. Czy myślisz, że nie mógłbym poprosić Ojca mojego, a zaraz wystawiłby Mi więcej niż dwanaście zastępów aniołów? Jakże więc spełnią się Pisma, że tak się stać musi?» W owej chwili Jezus rzekł do tłumów: «Wyszliście z mieczami i kijami jak na zbójcę, żeby Mnie pojmać. Codziennie zasiadałem w świątyni i nauczałem, a nie pochwyciliście Mnie. Lecz stało się to wszystko, żeby się wypełniły Pisma proroków». Wtedy wszyscy uczniowie opuścili Go i uciekli”.

L3: W wydarzeniach, opisanych w Ewangelii, Jezus pełni wolę Ojca, Judasz realizuje swoje plany, żołnierze wykonują rozkazy, uczniowie patrzą i nie rozumieją, a potem uciekają. Zachowanie ludzi jest bardzo zróżnicowane. Skłania ono do refleksji nad tym, jaka jest moja postawa?

Chwila ciszy.

Śpiew: Ach mój Jezu, jak Ty klęczysz.

 

Część II – „Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie”

P: Rozważając dziesiątek różańca, tajemnicę modlitwy Pana Jezusa w Ogrójcu, powracajmy myślą do ewangelicznych opisów, które słyszeliśmy. Prośmy Maryję, aby wspierała nas swoim wstawiennictwem u Syna.

L4: Prowadzi dziesiątek różańca.

L5: Tajemnica odrzucenia Jezusa została zapowiedziana już w fakcie narodzin Jezusa w żłóbku. Pragniemy nawiązać do tego wydarzenia, gdyż przeżywamy dzisiejszą godzinę świętą w okresie Narodzenia Pańskiego. Niech naszą wiarę i miłość wyrażą słowa kolędy.

Śpiew: Ach ubogi żłobie lub inny.

 

Część III – „Wstańcie, chodźmy”

P: Trwając przed Tobą, Panie, na czuwaniu i modlitwie, pragniemy polecić Ci wiele intencji, które nosimy w sercu. Racz przyjąć naszą modlitwę.

L4: Przez Twoją modlitwę w Ogrójcu i mękę na krzyżu, prosimy Cię Jezu, Najwyższy Kapłanie, obdarz wszystkich odkupionych swoimi łaskami. Okaż potęgę swojej miłości, która zwycięża każde zło. Prowadź nas, mocą swego Ducha, do pełnego zjednoczenia z Tobą.

L5: Błogosław Ojca Świętego N. i wszystkich ludzi, których on polecił naszej modlitwie,
Wszyscy (po każdym wezwaniu): Prosimy Cię, Panie.

- Błogosław misjonarzy głoszących Ewangelię tym, którzy jej nie znają,
- Błogosław kapłanów posługujących w naszych wspólnotach,
- Błogosław zatwardziałych grzeszników, aby ich serce się odmieniło,
- Błogosław świat zraniony wojnami i prześladowaniami,
- Błogosław tych, którzy ustanawiają prawa,
- Błogosław tych, którzy kierują sprawami kraju, miast i wiosek, szkół i szpitali, urzędów i zakładów pracy,
- Błogosław dzieci oczekujące miłości rodziców,
- Błogosław narzeczonych przygotowujących się do małżeństwa, alumnów pragnących kapłaństwa, nowicjuszy oczekujących na zaślubiny z Jezusem,
- Błogosław małżonków zjednoczonych miłością i rodziców radujących się dziećmi,
- Błogosław pracujących i pracodawców,
- Błogosław bezrobotnych, chorych, samotnych i bezdomnych,
- Błogosław naszych bliskich, szczególnie tych, którzy przeżywają trudne chwile,

L4: Modlitwa Światowych Dni Młodzieży: Boże, Ojcze miłosierny, który objawiłeś swoją miłość w Twoim Synu Jezusie Chrystusie, i wylałeś ją na nas w Duchu Świętym, Pocieszycielu, Tobie zawierzamy dziś losy świata i każdego człowieka”. Zawierzamy Ci szczególnie ludzi młodych ze wszystkich narodów, ludów i języków. Prowadź ich bezpiecznie po zawiłych ścieżkach współczesnego świata i daj im łaskę owocnego przeżycia Światowych Dni Młodzieży w Krakowie.

Ojcze niebieski, uczyń nas świadkami Twego miłosierdzia. Naucz nieść wiarę wątpiącym, nadzieję zrezygnowanym, miłość oziębłym, przebaczenie winnym i radość smutnym. Niech iskra miłosiernej miłości, którą w nas zapaliłeś, stanie się ogniem przemieniającym ludzkie serca i odnawiającym oblicze ziemi.

Maryjo, Matko Miłosierdzia, módl się za nami.
Święty Janie Pawle II, módl się za nami.
Święta Siostro Faustyno, módl się za nami.

L5: Modlitwa w intencjach przedstawionych przez naszych braci i siostry (jeśli wspólnota jest proszona o wstawienniczą modlitwę, następuje teraz odczytanie tych próśb).

W cichej modlitwie przedstawmy Panu także inne intencje, które nosimy w naszych sercach. Ogarnijmy modlitwą Kościół i świat.

Chwila ciszy.

P: Ojcze niebieski, Twój Syn w czasie modlitwy w Ogrójcu i w czasie męki na krzyżu, ogarniał swoją miłością wszystkich ludzi. Przez Jego miłość racz spełnić prośby, które dziś do Ciebie zanosimy. Wejrzyj na tych, którzy ufnie podnoszą oczy ku Tobie i okaż im swoje miłosierdzie. Prosimy o to słowami, których nauczył nas nasz Pan i Zbawiciel, Twój Syn, Jezus Chrystus.

Ojcze nasz.

P: Dziękujemy Ci, Panie, za dar dzisiejszej modlitwy, za łaskę „Godziny świętej”. Kończąc ją prosimy, abyś nas pobłogosławił. Dotknij swoją łaską naszych serc, abyśmy nie zmarnowali żadnego z darów, które nam dziś ofiarowałeś.

Śpiew: Przed tak wielkim lub inny.

Błogosławieństwo, śpiew uwielbienia i śpiew na zakończenie.