Wydrukuj tę stronę

Wiara człowieka

 

04 – Wiara człowieka 

Śpiew na wystawienie: O zbawcza Hostio lub inny. 

Chwila ciszy. 

 

Wprowadzenie: „Jezus wziął ze sobą uczniów” 

P: Panie Jezu Chryste, nasz Zbawicielu. Klękamy przed Tobą, gdyż wierzymy, że jesteś Bogiem i Panem. Klękamy także dlatego, abyś przymnożył nam wiary. W pierwszy czwartek miesiąca udajemy się myślą i modlitwą do Ogrójca. Są tam Apostołowie, których prowadziłeś przez kilka lat. Słuchali Twoich słów, widzieli Twoje cuda, wyznawali, że wierzą w Ciebie, ale przy kolejnym trudnym doświadczeniu tej wiary znów im nie starczało. Takie też było ich doświadczenie w Getsemani. Byli senni i stracili czujność. Ich wiara przechodziła kolejną próbę. Tę najtrudniejszą, związaną z Twoją męką i śmiercią. Dopiero po zmartwychwstaniu ich wiara nabrała mocy, której już nic nie było w stanie złamać. 

L1: Z Katechizmu Kościoła Katolickiego: Przez swoje Objawienie "Bóg niewidzialny w nadmiarze swej miłości zwraca się do ludzi jak do przyjaciół i obcuje z nimi, by ich zaprosić do wspólnoty z sobą i przyjąć ich do niej". Adekwatną odpowiedzią na to zaproszenie jest wiara (KKK 142). Przez wiarę człowiek poddaje Bogu całkowicie swój rozum i swoją wolę. Całą swoją istotą człowiek wyraża przyzwolenie Bogu Objawicielowi. Pismo święte nazywa odpowiedź człowieka objawiającemu się Bogu "posłuszeństwem wiary" (KKK 143). 

L2: Miłosierny Jezu, w dzisiejszej Godzinie świętej, chcemy się umocnić w wierze. Napełnij nas swoim Duchem, abyśmy z uwagą słuchali nauki Kościoła o wierze. Niech umocniona wiara zbliży nas do Ciebie, niech da nam siły do dobrego przeżywania Wielkiego Postu. Nie zawsze umiemy odchodzić z Tobą na pustynię, by trwać na modlitwie, pościć i stawić czoła pokusom szatana. Niech nas prowadzi Duch Święty. 

Śpiew, np. Duchu Święty, przyjdź.

 

Część I – „Czuwajcie ze Mną” 

P: Dziękujemy Ci, najlepszy Jezu, za przykłady wiary, jakie nam dałeś w Starym i Nowym Testamencie, a także w całej historii Kościoła, a szczególnie w życiu Abrahama i Maryi. Wielbimy Ciebie w ich bezwzględnym zaufaniu Tobie, w ich wytrwałości pośród niebezpieczeństw i w ich trwaniu do końca. 

Śpiew, np.: Jeden jest tylko Pan. 

L3: Katechizm Kościoła Katolickiego uczy: „List do Hebrajczyków, głosząc wielką pochwałę wiary przodków, podkreśla w sposób szczególny wiarę Abrahama: "Przez wiarę ten, którego nazwano Abrahamem, usłuchał (okazał posłuszeństwo) wezwania Bożego, by wyruszyć do ziemi, którą miał objąć w posiadanie. Wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie" (Hbr 11, 8). Przez wiarę żył jak "cudzoziemiec" i "pielgrzym" w ZiemiObiecanej. Przez wiarę Sara otrzymała moc poczęcia syna obietnicy. A w końcu przez wiarę Abraham złożył w ofierze swego jedynego syna” (KKK 145). 

L4: Dziękujemy Ci, Panie Jezu, za przykład wiary, jaki widzimy w życiu Abrahama. On pomaga nam zrozumieć słowa: "Wiara... jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy, dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy" (Hbr 11,1). Dzięki tej "mocnej wierze" (Rz 4, 20) Abraham stał się "ojcem wszystkich tych, którzy... wierzą" (Rz 4, 11. 18)”. Dziękujemy Ci, Panie. 

Śpiew, np. Będę śpiewał Tobie, mocy moja. 

L3: Katechizm ukazuje nam również przykład wiary Maryi: „Dziewica Maryja urzeczywistnia w sposób najdoskonalszy posłuszeństwo wiary. W wierze przyjmuje Ona zapowiedź i obietnicę przyniesioną przez anioła Gabriela, wierząc, że "dla Boga... nie ma nic niemożliwego" (Łk 1,37), i dając swoje przyzwolenie: "Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa!" (Łk 1,38). Elżbieta pozdrawia Ją: "Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana" (Łk 1,45). Z powodu tej wiary wszystkie pokolenia będą Ją nazywały błogosławioną” (KKK 148). 

L4:Dziękujemy Ci, Panie, za niezwykły przykład wiary Twej Najświętszej Matki. Ona przez całe życie, aż do ostatniej próby, gdy umierałeśna krzyżu, nie zachwiała się w wierze. Nigdy nie przestała wierzyć "w wypełnienie się" słowa Bożego. Dlatego Kościół czci w Niej najczystsze wypełnienie wiary” (por. KKK 149). Dziękujemy Ci, Panie. 

Śpiew, np. Będę śpiewał Tobie, mocy moja. 

L3: Kościół nas uczy, że „wiara jest najpierw osobowym przylgnięciem człowieka do Boga; równocześnie i w sposób nierozdzielny jest ona dobrowolnym uznaniem całej prawdy, którą Bóg objawił. Jako osobowe przylgnięcie człowieka do Boga i uznanie prawdy, którą On objawił, wiara chrześcijańska różni się od wiary w osobę ludzką. Jest więc słuszne i dobre powierzyć się całkowicie Bogu i wierzyć w sposób absolutny w to, co On mówi. Byłoby rzeczą daremną i fałszywą pokładać taką wiarę w stworzeniu” (KKK 150). 

L4: Gdy św. Piotr wyznał, że Ty, Panie, jesteś Synem Boga żywego, powiedziałeś do niego, że nie objawiły mu tego "ciało i krew, lecz Ojciec... który jest w niebie" (Mt 16, 17). Wiara jest Twoim darem, cnotą nadprzyrodzoną wlaną przez Ciebie w nasze serce. Nie można jej posiadać bez Twojej pomocy i natchnienia Ducha Świętego. Jest ona też naszą odpowiedzią na Twoje słowo i Twoją obecność. Dziękujemy Ci, Panie, za łaskę wiary, którą nam dałeś i którą nieustannie w nas rozwijasz. Pozostając w ciszy chcemy z tym większą wiarą wpatrywać się w Ciebie i trwać przy Tobie. 

Modlitwa w ciszy. 

Śpiew, np. Będę śpiewał Tobie, mocy moja.

 

Część II – Módlcie się, abyście nie ulegli pokusie 

P: Mówiłeś, Panie, w Ogrójcu: „Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie!” Siła pokus jest wielka. Mogą się one przyczynić do osłabienia wiary, a w konsekwencji do zaniedbania modlitwy i oddalenia się od Ciebie. Przypomina nam o tym Katechizm Kościoła Katolickiego. 

L1: „Wiara jest darem danym człowiekowi przez Boga. Ten nieoceniony dar możemy utracić. Św. Paweł ostrzega przed tym Tymoteusza: Wystąp w dobrej walce, "mając wiarę i dobre sumienie. Niektórzy odrzuciwszy je, ulegali rozbiciu w wierze" (1 Tm 1,18-19). Aby żyć, wzrastać i wytrwać w wierze aż do końca, musimy karmić ją słowem Bożym oraz prosić Pana, aby przymnażał nam wiary; powinna ona działać "przez miłość" (Ga 5, 6), być podtrzymywana przez nadzieję i zakorzeniona w wierze Kościoła” (KKK 162). 

L2: Rozważając w różańcu tajemnicę Twojej modlitwy w Ogrójcu, prosimy Cię, przez wstawiennictwo Maryi, Twej Najświętszej Matki, o umocnienie w wierze, o umiłowanie modlitwy, o wielkopostne nawrócenie. 

L1: Dziesiątką różańca. 

Śpiew, np.: Ach mój Jezu, jak Ty klęczysz.

 

Część III – „Wstańcie, chodźmy” 

P: Panie Jezu! Po modlitwie w Ogrójcu powiedziałeś do Apostołów: „Wstańcie, chodźmy!”. Szedłeś, by oddać życie za ludzi, by przez swoją mękę wyrwać ich z niewoli grzechu. My w naszym czuwaniu kierujemy nasze myśli ku braciom i siostrom. Zawierzamy Ci, Panie, sprawy Kościoła i świata, problemy naszych rodzin i wszystkich, którzy prosili nas o modlitwę. 

L3: Z Twojej łaski, o Panie, rozpoczęliśmy wczoraj okres Wielkiego Postu. Przyjęliśmy popiół na nasze głowy i rozważaliśmy Twoje słowa o modlitwie, poście i jałmużnie. Pomóż nam gorliwie i owocnie przeżywać ten święty czas. Prosimy Cię o światło Ducha Świętego dla kapłanów, którzy głoszą rekolekcje i dla uczestników tych duchowych ćwiczeń. 

L4: Prosimy Cię, Panie, o łaskę nawrócenia dla wszystkich grzeszników. Daj nam, a także naszym braciom i siostrom dar żalu za grzechy, łaskę dobrej spowiedzi i siłę do prawdziwej poprawy. 

L3: Wielu naszych braci i sióstr prosiło nas o modlitwę. Przeżywają trudne chwile i potrzebują pomocy (jeśli czas pozwala następuje odczytanie intencji). Wszystkie nasze prośby wyrażamy w słowach Litanii do Twej Najświętszej Krwi. 

L4: Kyrie eleison. Chryste eleison. Kyrie eleison
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.

Krwi Chrystusa, Jednorodzonego Syna Ojca Przedwiecznego, wybaw nas
Krwi Chrystusa, wcielonego Słowa Bożego,
Krwi Chrystusa, nowego i wiecznego Przymierza,
Krwi Chrystusa, przy konaniu w Ogrójcu spływająca na ziemię,
Krwi Chrystusa, tryskająca przy biczowaniu,
Krwi Chrystusa, brocząca spod cierniowej korony,
Krwi Chrystusa, przelana na Krzyżu,
Krwi Chrystusa, zapłato naszego zbawienia,
Krwi Chrystusa, bez której nie ma przebaczenia,
Krwi Chrystusa, która poisz i oczyszczasz dusze w Eucharystii,
Krwi Chrystusa, zdroju miłosierdzia,
Krwi Chrystusa, zwyciężająca złe duchy,
Krwi Chrystusa, męstwo Męczenników,
Krwi Chrystusa, mocy Wyznawców,
Krwi Chrystusa, rodząca Dziewice,
Krwi Chrystusa, ostojo zagrożonych,
Krwi Chrystusa, ochłodo pracujących,
Krwi Chrystusa, pociecho płaczących,
Krwi Chrystusa, nadziejo pokutujących,
Krwi Chrystusa, otucho umierających,
Krwi Chrystusa, pokoju i słodyczy serc naszych,
Krwi Chrystusa, zadatku życia wiecznego,
Krwi Chrystusa, wybawienie dusz z otchłani czyśćcowych,
Krwi Chrystusa, wszelkiej chwały i czci najgodniejsza,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami

P. Odkupiłeś nas, Panie, Krwią Swoją
W. I uczyniłeś nas Królestwem Boga naszego

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, któryś Jednorodzonego Syna Swego ustanowił Odkupicielem świata i Krwią Jego dał się przebłagać, daj nam, prosimy, godnie czcić zapłatę naszego zbawienia i dzięki niej doznać obrony od zła doczesnego na ziemi, abyśmy wiekuistym szczęściem radowali się w niebie. Przez tegoż Chrystusa Pana naszego. Amen. 

P: Dziękujemy Ci, Panie, za dar dzisiejszej modlitwy, za łaskę „Godziny świętej”. Kończąc ją prosimy, abyś nas pobłogosławił. Dotknij swoją łaską naszych serc, abyśmy nie zmarnowali żadnego z darów, które nam dziś ofiarowałeś. 

Śpiew: Przed tak wielkim lub inny. 

Błogosławieństwo, śpiew uwielbienia i śpiew na zakończenie.