Wydrukuj tę stronę

Pan Jezus prosi: "Uwierz!" 1

 

 

 

Przed pójściem na adorację

 

Poproś o pomoc Ducha Świętego

Zanim zaczniesz rozważać fragment Ewangelii, i modlić się nim, poproś o pomoc Ducha Świętego.

Zrób to swoimi słowami lub odmów modlitwę zamieszczoną w zakładce „modlitwy dla dzieci na rozpoczęcie i zakończenie adoracji”.

Przeczytaj uważnie zdanie z Pisma Świętego

Wtedy Jezus rzekł do nich: Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary? (Mk 4,40).

Pomyśl

Czy wiesz co znaczy słowo bojaźliwi? To ludzie bojący się, czyli tacy, którzy nie mają odwagi.
Dlaczego Pan Jezus pyta uczniów o ich odwagę?
Co to znaczy uwierzyć?
Czy można bać się uwierzyć?
Czy, aby uwierzyć Panu Jezusowi trzeba być odważnym? Dlaczego?
Czy wiara wymaga odwagi?
Przeczytaj uważnie rozważanie, które ci pomoże odpowiedzieć na te pytania

Pamiętasz opowiadanie o Jairze? Jego córeczka umierała, Nie mógł już nic zrobić. Zapłakany przyszedł do Pana Jezusa z prośbą o ratunek dla swojego dziecka. Usłyszał wtedy od Pana Jezusa: „Nie bój się, wierz tylko”. O setniku, który przyszedł prosić o uzdrowienie swojego sługi Pan Jezus powiedział: „U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary”. Do każdego, kogo uzdrawiał mówił: „Idź, twoja wiara cię uzdrowiła”. A gdy uciszył burzę na jeziorze, a uczniowie nadal Go nie rozumieli skarcił ich: „Czemu tak bojaźliwi jesteście? Jakże wam brak wiary?”

Z tych obrazów nasuwa się jeden wniosek. Wiara jest najważniejsza w relacjach z Panem Jezusem. Nasza wiara jest taką „przepustką” dla Niego, aby mógł w nas działać, wysłuchiwać naszych próśb i czynić w naszym życiu cuda.

No i wiara wymaga odwagi. Bo uwierzymy Panu Jezusowi, tak naprawdę, tylko wtedy, gdy równocześnie całym sercem i wszystkimi swoimi siłami będziemy się starać robić to, o co On prosi. Bo przecież uwierzyć to uznać, że ten komu wierzymy ma rację. Nawet, gdy to jest bardzo, bardzo trudne i my wolelibyśmy inaczej, łatwiej, przyjemniej. Troszczenie się o swoją wiarę, to równocześnie trenowanie swojej odwagi w wybieraniu drogi za Panem Jezusem,

Pan Jezus prosi: Uwierz!, ale tak naprawdę bez Jego łaski nie potrafimy prawdziwie uwierzyć. To znaczy uwierzyć nie tylko w to, że On jest, ale uwierzyć, że On nas kocha tak bardzo jak nikt na świecie, pragnie naszego prawdziwego dobra i zawsze nam przebacza. I nie potrafimy uznać, że trzeba Mu zaufać. Że On jest z nami zawsze, nigdy nas nie opuści.

Taka wiara jest wielką łaską, Bożym darem, owocem działania w nas Ducha Świętego. Pan Jezus bardzo chce nam ją dać, ale musimy o nią wytrwale prosić i nigdy w tej prośbie nie ustawać. Dlatego tak ważna jest w życiu systematyczna, dobra modlitwa, czyli szczere rozmawianie z Panem Jezusem.

Wiarę można też stracić, przez głupie rozmowy, złe towarzystwo, niewłaściwe filmy, programy telewizyjne czy strony internetowe. Można ją stracić wchodząc w różne nałogi i uzależnienia. Bo one odbierają nam wolność i wytrwałość.

Wiara ma jeszcze jedną cechę. Nie da się wierzyć trochę, a trochę postępować tak, jakbyśmy Panu Jezusowi nie wierzyli. Wymaga „wypłynięcia na głębię”, takiego jednoznacznego wyboru Pana Jezusa jako Przewodnika dla siebie. Tak jak rybacy. Jeśli chcą mieć obfity połów nie mogą się bać i pływać przy brzegu. Muszą mieć odwagę, zdecydować się wypłynąć na otwarte morze, na głębię właśnie.

Pan Jezus prosi: uwierz!, czyli zastanawiaj się nad swoją wiarą, dbaj o nią, proś wytrwale o jej umacnianie i wzrastanie. Wybieraj codziennie Mnie, jako Przewodnika i Przyjaciela. Odrzucaj zdecydowanie to, co złe, nawet gdyby było bardzo przyjemne. Czy odpowiesz na prośbę Pana Jezusa?

 

Idź na adorację


Przyszedłeś przed Najświętszy Sakrament to znaczy, że prośba Pana Jezusa: Uwierz! jest dla ciebie ważna. Wiesz też już co ona znaczy.

Uklęknij więc przed Najświętszym Sakramentem i pomyśl, że Pan Jezus tak bardzo się cieszy z twojej obecności. On pierwszy cię najserdeczniej wita. Jego miłość do ciebie jest tak wielka, że nigdy nie pozwoli się wyprzedzić. Ty też powitaj Pana Jezusa.

Następnie popatrz na Niego przez chwilę. Wyobraź sobie jak siedzisz u Jego stóp i z Nim rozmawiasz. Opowiedz Mu o swojej wierze. O tym jak rozumiesz Jego prośbę i o tym jak chcesz na nią odpowiadać.

Powiedz Mu o swoich problemach z wiarą i modlitwą. O tym co ci pomaga i co ci przeszkadza, co utrudnia wzrastanie twojej wiary. Opowiedz o tym, jak chcesz pomóc swojej wierze wzrastać. Wróć też do tych swoich myśli, które pojawiły się gdy czytałeś w domu rozważanie i usiłowałeś odpowiedzieć na postawione ci pytania. Proś o pomoc tam, gdzie masz trudności.

Gdy skończysz rozmowę uklęknij, przytul się w sercu do Pana Jezusa i bądź z Nim. Tak bez słów. Jeśli nie potrafisz się skupić, możesz sobie pomóc, powtarzając powoli: Panie Jezu umacniaj moją wiarę, sprawiaj, aby ona ciągle rosła.

Zakończ spotkanie z Panem Jezusem odmówieniem „modlitwy na zakończenie adoracji”.

Zrób w domu

Wróć myślami do twojego spotkania z Panem Jezusem przed Najświętszym Sakramentem. Przypomnij sobie rozmowę z Nim. Teraz już na pewno wiesz, co ci przeszkadza mocniej wierzyć i co powinieneś zrobić, aby twoja wiara rosła i umacniała się.

Zrób sobie taki mały plan działania. Postanów coś niewielkiego, co nie zabiera za dużo czasu, ale będzie systematyczną pracą nad twoją wiarą.

W swoim „zeszycie adoracyjnym napisz - lub narysuj - o tym Panu Jezusowi w podziękowaniu za dar spotkania z Nim.