Wydrukuj tę stronę

Wprowadzenie do tematu 2

 

Wprowadzenie do tematu

Pobierz: DOC PDF

 

W drugiej części rekolekcji kierujemy naszą uwagę na słowa konsekracji, wypowiadane przez kapłana w czasie Mszy Świętej: „To jest Ciało moje za was wydane”. Kościół nas wszystkich, którzy przychodzą na adorację Najświętszego Sakramentu, aby o tym pamiętali: „Gdy wierni oddają cześć Chrystusowi obecnemu w Sakramencie, niech pamiętają, że ta obecność wywodzi się z Ofiary i zmierza do Komunii św. sakramentalnej i duchowej zarazem” (Instrukcja Eucharisticum mysterium 50).

Tę pamięć chcemy ożywić szczególnie w tej części rozważań rekolekcyjnych. Konieczne jest, abyśmy idąc na adorację i wpatrując się w konsekrowaną Hostię widzieli oczyma wiary Ciało Chrystusa za nas wydane, abyśmy dostrzegali Jego „wydanie się na śmierć”, całą Jego mękę i zmartwychwstanie, abyśmy dostrzegli Jego nieskończoną miłość, objawioną w oddaniu życiu i zmartwychwstaniu.

Pomocą w przeżyciu tej prawdy jest znak, który przeżywamy w czasie Eucharystii. Kapłan podnosi w górę konsekrowaną Hostię. Ukazuje wszystkim zgromadzonym „Ciało Chrystusa za nas wydane”. W widzialnym znaku chleba ukazuje Jezusa, który uobecnia dla nas swoją Mękę. Do tej prawdy nawiąże także modlitwa z uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, odmawiana bardzo często przed błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem: „Boży, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki”.

Adoracja Najświętszego Sakramentu rozpoczyna się w centralnej części Eucharystii, gdy kapłan ukazuje zgromadzonym „Ciało Pana za nas wydane”. W czasie Mszy Świętej adoracja ta trwa zaledwie chwilę, ale jest ona zapowiedzią dłuższej adoracji po Mszy Świętej. Jest także zachętą i zaproszeniem, aby to czynić gorliwie i z miłością. Jeśli ktoś chce wgłębiać się w tajemnicę „Ciała Chrystusa, które zostało za nas wydane”, a więc w tajemnicę Jego męki, a czyni to przed Najświętszym Sakramentem, czyli wpatrując się w to święte Ciało, otrzymuje szczególną pomoc łaski, aby lepiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii i głębiej ją przeżywać.

Prawda ta jest rozwinięta w konferencji rekolekcyjnej oraz w załączonych do rozważania tekstach.