Wydrukuj tę stronę

Treść modlitwy

 

Refleksja – treść modlitwy

 

Modlitwa rozpoczyna się od fragmentu aktu zawierzenia świata Miłosierdziu Bożemu, jakiego dokonał Ojciec Święty Jan Paweł II w sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach 17 sierpnia 2002 roku. Powtarzając słowa twórcy i patrona Światowych Dni Młodzieży wchodzimy w szczególną bliskość z nim samym. Staramy się naśladować Go w jego modlitwie. W tym przypadku jest to modlitwa zawierzenia. Oznacza ona pełne wiary i zaufania oddanie się Bogu. Jest powierzeniem największych skarbów i najważniejszych spraw Komuś, komu się w pełni ufa. Takim aktem zawierzenia ogarniamy w sposób szczególny ludzi młodych z całego świata. Zawierzamy wszechmocnemu i miłosiernemu Ojcu ich codzienne życie, ich nadzieje i trudności, spotkania we wspólnotach parafialnych, zaangażowanie w grupy wolontariatu. Modlimy się, aby Bóg wzbudził w nich pragnienie przyjazdu do Krakowa, dał im bezpieczną podróż i sprawił, że owoce uczestnictwa w Światowych Dniach Młodzieży będą wielkie i trwałe.

Druga część modlitwy koncentruje się na temacie Światowych Dni Młodzieży. Jest prośbą, skierowaną do naszego Ojca w niebie, aby uczynił nas świadkami swego miłosierdzia. W istocie jest to wołanie o wylanie Ducha Świętego, gdyż nie ma innej możliwości bycia świadkiem miłosiernej miłości Ojca, jak w mocy Ducha Świętego, który jednoczy nas z Chrystusem, wiernym Świadkiem Ojca. Intencja ta wyrażona jest bardziej szczegółowo w dalszych słowach modlitwy, w której prosimy o umiejętność coraz doskonalszego spełniania konkretnych czynów miłosierdzia, zarówno tych duchowych, jak też tych zewnętrznych. Ostatnie zdanie tej części modlitwy przywołuje ważne znaki, mianowicie znak iskry i ognia. Są to znaki biblijne, ale pojawiają się również w objawieniach św. Faustyny, a św. Jan Paweł II przemawiając w Łagiewnikach, wyraźnie się do nich odwoływał. Znaki te, obecne również w logo Światowych Dni Młodzieży, wyrażają z jednej strony wdzięczność wobec Boga za to, że już rozpalił w nas iskrę miłosiernej miłości, a z drugiej strony są błaganiem o to, aby ta iskra coraz bardziej się rozpalała i stawała się prawdziwym płomieniem, który odnawia ludzkie serca i przemienia oblicze ziemi. Modlimy się więc o zapał apostolski, o niesienie orędzia o miłosiernej miłości Boga do innych ludzi. Czynimy to na różne sposoby, ale szczególne znaczenie mają trzy z nich, wskazane przez Pana Jezusa: „Podaję ci trzy sposoby czynienia miłosierdzia bliźnim: pierwszy – czyn, drugi – słowo, trzeci – modlitwa; w tych trzech stopniach zawiera się pełnia miłosierdzia i jest niezbitym dowodem miłości ku mnie. W ten sposób dusza wysławia i oddaje cześć miłosierdziu mojemu” (Dzienniczek, 742).

Trzecia część modlitwy ŚDM ma charakter litanijny. Jest wezwaniem skierowanym do Matki Najświętszej, św. Jana Pawła II i św. Siostry Faustyny. Ogarniamy tymi wezwaniami organizatorów i uczestników spotkań odbywających się obecnie w parafiach i w diecezjach oraz piękne i owocne przeżycie wszystkich wydarzeń w czasie trwania ŚDM. Litanię do świętych można przedłużyć, zależnie od okoliczności.