Wydrukuj tę stronę

wprowadzenie

 pobierz:


UWAGI WSTĘPNE


Modlitewnik młodzieżowych grup adoracyjnych jest przeznaczony do formacji w grupie adoracyjnej młodzieży klas 2-3 gimnazjum i 1-2 liceum.

Poniższe materiały zawierają nowennę dziewięciu tygodni, która jest przygotowaniem do decyzji podjęcia permanentnej modlitwy adoracyjnej. Każda adoracja nowenny poprzedzona jest spotkaniem formacyjnym wprowadzającym w temat przeżywanej adoracji.

Nowenna składa się z trzech części: pierwsza dotyczy przygotowania się do adoracji – uczenia się przychodzenia do Boga, patrzenia na Niego i słuchania Go. Przyjście, patrzenie i słuchanie to trzy warunki niezbędne do kontemplacji Najświętszego Sakramentu. Kolejna część dotyczy samego przebiegu adoracji: chcemy pokazać młodzieży, jak adorować, rozwijając w sobie trzy cnoty: wiary, nadziei i miłości. Wierzenie, zaufanie i pokochanie Boga to życiowa postawa trwania w adorowaniu Go nawet wtedy, kiedy nie klęczymy na modlitwie, ale wykonujemy swoje codzienne obowiązki. Ostatnia część nowenny mówi, jak zakończyć adorację – czyli jak jej owoce nieść dalej, w życie. Idź-przyprowadź-trwaj – to przedłużenie adoracji w życiu, dawanie innym świadectwa i zachęcanie, by przyszli do Boga i podjęli się adoracji Jego Ciała i Krwi.

Myślą przewodnią każdego spotkania formacyjnego jest rozważane później na modlitwie podczas adoracji Słowo Boże nawiązujące do jej tematu – takie same fragmenty Pisma Świętego są proponowane każdej grupie wiekowej (dzieci, młodzieży i dorosłych). Spotkanie ma posłużyć wejściu w przeżywaną podczas adoracji tajemnicę, ma służyć zrozumieniu Słowa Bożego i wspólnej nad nim refleksji, modlitwie, a następnie – po przygotowaniu adoracji – wyciszeniu się, po którym następuje przejście do kaplicy bądź kościoła na adorację. Ważne jest, aby nie zostawiać młodzieży jedynie z nakazem wyciszenia się, ale rozmawiać z nią o roli milczenia i ciszy w życiu: głos Boga najgłośniej można usłyszeć w ciszy.

W spotkania wpisana została praktyka modlitwy spontanicznej, która pozwala na modlenie się przez słowa płynące z serca, a nie poprzez znane formuły. Młodzi mają w sobie otwartość wyrażania myśli, a oprócz tego kształtującą się wrażliwość doboru słów, aby wypowiedzieć jasno i konkretnie to, co w ich sercach. Uczenie młodzieży wypowiadania słów dziękczynienia, uwielbienia, przeproszenia czy prośby pomaga też w uświadomieniu, że w relacji z Bogiem jesteśmy dziećmi, a Bóg jest naszym Ojcem, który kocha – i w miłości tej jest oddanie, odpowiedzialność, ale też posłuszeństwo i sprawiedliwość. Kształtowanie obrazu Boga Ojca w młodych sercach jest fundamentalną kwestią dla rozwoju dalszej drogi wiary.

Adoracje są skonstruowane tak, aby młodzi w nich aktywnie uczestniczyli, by poczuwali się do bycia we wspólnocie adorujących i by umieli dbać o kogoś, kto przychodzi na adorację, choć może nie należy do grupy przeżywającej formację podczas spotkań. Dlatego też proponuje się młodym uczestniczenie czynne w adoracji: poprzez czytanie rozważań, prowadzenie modlitwy, śpiew, ale też czynności organizacyjne – przygotowanie kościoła/kaplicy, rozdanie pozostałym przychodzącym na adorację pomocy w postaci sigli biblijnych do osobistej modlitwy czy też tekstów śpiewów adoracyjnych, może z czasem wprowadzanie w znak adoracji poprzez czytanie komentarzy poprzedzających wystawienie Najświętszego Sakramentu.   

Spotkania i adoracje nowenny poprzedzone są spotkaniem organizacyjnym i adoracją, podczas której młodzi świadomie – po wcześniejszym wprowadzeniu – doświadczają ciszy i proponowanej im formy modlitwy adoracyjnej. To stworzenie przestrzeni na osobistą modlitwę, podczas której już może zostać podjęta wewnętrzna decyzja o spróbowaniu pójścia drogą formacji adoracyjnej – lub o odrzuceniu jej. Należy pamiętać, by uczyć młodych, że adoracja jest wyborem – tak samo jak wyborem jest cisza. Wybór wiąże się z pewną rezygnacją, co nie oznacza, że nic nie zyskujemy. Taka refleksja powinna towarzyszyć spotkaniu organizacyjnemu.

W proponowanych materiałach ważnym elementem uczenia młodzieży modlitwy adoracji – obok słowa, śpiewu, ciszy – jest znak, będący formą osobistego, składanego w wolności serca daru. W czasie spotkania trzeba poświęcić wystarczającą ilość czasu na wyjaśnienie młodzieży jego symboliki oraz zachętę, by nie bać się i nie wstydzić się podejść do ołtarza (czasem te dwie rzeczy mogą krępować młodych).

Spotkania przewidziane są na czas około 45–60 minut – czas ten obejmuje spotkanie, wprowadzenie do znaku, przygotowanie adoracji oraz naukę śpiewu. Adoracja trwa również ok. 45–60 minut. Ostatecznie jednak czas i przebieg spotkania oraz adoracji ustala prowadzący wraz z kapłanem.

Uczestnicy spotkań mogą przynosić ze sobą Pismo Święte (prowadzący powinien dysponować egzemplarzami dla całej grupy). Wskazane jest także, aby uczestnicy otrzymali zeszyty i długopisy, które będę ich własnością i będą stanowić notatnik do wniosków, refleksji ze spotkania i adoracji, oraz do zapisu postanowień zrodzonych w sercu podczas spotkania lub adoracji.

W opisie spotkań zaznaczono miejsca na śpiew. Dobrze byłoby, aby prowadzący grupę – jeśli sam nie potrafi nauczyć młodzieży śpiewać – zapraszał na spotkania osobę, która poćwiczy z nimi te pieśni, które później będą wykorzystane w czasie adoracji.

Proponowany przebieg spotkań i adoracji można modyfikować i uzupełniać o własne wnioski, inne fragmenty biblijne. Prowadzący najlepiej zna swoją grupę, jej możliwości, zaangażowanie, wrażliwość – z niektórych elementów można zrezygnować, jeśli będą one rozpraszać uczestników i utrudniać im przeżywanie adoracji (np. znak).